4 października 2007 roku Arantza, reżyserka filmu, została zatrzymana i osadzona w więzieniu. Pamięta kilka rzeczy z tamtych dni: niekończące się spacery po więziennym spacerniaku, zawody pływackie, więzienną drogę Rashy... Po 918 nocach spędzonych za kratami Arantza odzyskuje wolność. Od tamtej pory zapisywała swoje wspomnienia i wątpliwości, które przez cały dokument rozbrzmiewają jako swego rodzaju fragmentaryczne wspomnienia.