Tworzenie obrazów to tkanie fikcji. Razem z Sheeną Absalud spędziliśmy cały dzień w Miesiącu Dumy w moim pokoju, dokumentując siebie przy użyciu różnych kamer: trzech telefonów komórkowych, jednej kamery sportowej, jednej kamery CCTV i jednego laptopa, zadając sobie nawzajem pytania o naszą aseksualność. Uznając rolę ruchomego obrazu w konstruowaniu uprzedzeń, tożsamości i pragnień, a tym samym w ekspansji neoliberalizmu, „The Function of Fiction” próbuje porzucić pokusę definiowania „aseksualności” i jej miejsca w kontekście „LGBTQIA+”, dążąc do nowych form uspołecznienia i nowych możliwości. Muzyka w filmie powstała przy udziale roślin i maszyn.