„Francuska telewizja wpadła na pomysł Se Deus Quiser (ale go nie zrealizowała), który polegał na zaproszeniu sześciu europejskich reżyserów do opisania swojej ojczyzny w filmie. Kiedy skontaktował się ze mną mój przyjaciel Jacques Dercourt — widział w Cannes Nós Por Cá Todos Bem — powiedziałem mu, że bardzo podoba mi się ten pomysł, i zaproponowałem film o Várzea i mojej matce, czyli konfrontację obrazu i dźwięku, pamięci i uczuć” (Fernando Lopes).