Trzykanałowa instalacja wideo, składająca się z przestrzeni stawania się światem, które umożliwiają rekonfigurację rzeczywistości w sposób wymykający się utowarowieniu. Podważając pozornie niezmienne tożsamości zarówno podmiotu, jak i jego otoczenia, opowieść skupia się na Oldze Petrovej, angielskiej aktorce kina niemego, która podawała się za hrabinę z Europy Wschodniej, by zdobyć sławę w amerykańskim przemyśle filmowym lat 10. XX wieku. Założyła własne studio filmowe, które zamknięto, podobnie jak wiele innych, gdy główne hollywoodzkie wytwórnie zdominowały branżę. Praca przygląda się temu, jak naśladownictwo, zwłaszcza strategii stosowanych w masowych produkcjach filmowych, może stać się narzędziem emancypacji i wytwarzania różnicy. Historia Olgi zostaje na nowo opowiedziana w formie fikcyjnej wycieczki po jej studiu, podczas której widzów oprowadza zielony ekran.