Popowa satyra. Telezakupy, które wykorzystują strach przed klimatyczną apokalipsą jako pretekst, by przekonywać widzów do coraz większej konsumpcji. Film o konsumpcjonizmie i kryzysie klimatycznym, o globalnym ociepleniu i indywidualizmie, o hedonizmie i wyrzutach sumienia, o tkwiących w nas sprzecznościach. Refleksja nad tym, jak odwracamy wzrok, i demaskacja cynizmu kapitalistycznego systemu. „Wielu z nas zaprzecza w ten sposób zmianom klimatycznym. Zerkamy na chwilę, po czym odwracamy wzrok. Albo patrzymy, ale obracamy to w żart („kolejne oznaki Apokalipsy!”). To kolejny sposób na odwrócenie wzroku”.