Pewien stary pracownik herbaciarni opowiedział studentowi VGIK, jak zimą czterdziestego pierwszego roku, gdy faszyści zbliżali się do Moskwy, znalazł się wśród tych, którym powierzono pilnowanie pociągu z jabłkami wysłanymi na front przez kołchoźników z Uzbekistanu. Opowieść staruszka była tak wzruszająca i zabawna, że Anwar zwątpił w jej autentyczność. Pracownik herbaciarni nie zdołał przekonać chłopaka i pożegnał się ze studentem. Później, zbierając materiały z kroniki wojennej do swojego filmu, Anwar zobaczył na ekranie znajomą twarz pracownika herbaciarni i żołnierzy pilnujących zamarzniętych jabłek. Wspominając niewypowiedziany epizod wojny, student postanowił spotkać się ze swoim bohaterem...