Poti Pati to film oparty na monologu, który bohater prowadzi sam ze sobą — lub ze swoim sobowtórem. Tekst stawia bohaterom wyzwania, zbliża ich do siebie i przeplata ruchami ciała. Materialność czasu poszukiwana jest w szczegółach przestrzeni oraz w wyobrażonym działaniu przestarzałych maszyn. Poti Pati, poprzez wieloznaczność monologu i migrację obrazów między obserwatorem a tym, co obserwowane, rzuca wyzwanie widzowi-obserwatorowi, przywołując jego filmowe odniesienia.