Cykl czterech filmów przedstawionych jako klipy edukacyjne na temat bezpieczeństwa pracy w zakładzie chemicznym stanowi wielowymiarową refleksję nad niejednoznacznością życia i śmierci, jawy i snu, ukazaną za pomocą przytłaczających czarno-białych obrazów i epizodycznej narracji. Enigmatyczną historię młodej pary zatrudnionej w socjalistycznym zakładzie charakteryzuje nieustanne powtarzanie i wariacje motywów, które w ironiczny sposób łamią zasady bezpieczeństwa. „Wdychaj jak najwięcej powietrza, żeby mieć co zaoferować.”