Niewiele wiadomo o Isabel Santaló, starszej artystce, o której dziś zapomniano. Czasami jednak odwiedzają ją goście. Dzięki nim i głosowi Antonio Lópeza (Dream of Light, Víctor Erice), jedynego malarza, który ją pamięta, tworzy się wielowymiarowy film. To portret filmowy, który w pewnym momencie niespodziewanie zmienia kierunek. Film skłaniający do refleksji nad pamięcią i zapomnieniem, sztuką i procesem twórczym; stawia pytanie, co znaczy być artystką i kobietą.