Na Litwie dwoje dziennikarzy śledczych pracuje w odizolowanym od innych biurze, jakby zamknięci w szafie. Ta szafa jest jedynym miejscem akcji filmu. Wydaje się, że tkwią w niej niczym zamknięci, odseparowani od innych, nawet od pozostałych dziennikarzy. To powolny i minimalistyczny film. Nie opowiada o jednym konkretnym śledztwie dziennikarskim; ukazuje monotonną i nerwową atmosferę panującą w tej szafie. Granice między prawdą a fałszem zaczynają się zacierać, dziennikarze doświadczają zdrady ze strony kolegi, a biuro staje się duszne i nieprzyjemne.