Le Sépulcre w Caen. Dawny kościół przekształcony w ośrodek badań choreograficznych, pogrążony w półmroku, który przeszywa kilka promieni ostrego światła. Na podłodze setki zdjęć z fotobudki: anonimowi mężczyźni. Kim są, a może kim byli? Kobieta choreografka przesuwa je. Najpierw je przegląda, potem robi to coraz bardziej gorączkowo, jakby chciała je wchłonąć: szuka wszelkich sposobów, by się z nimi zjednoczyć. Mężczyźni i jedna kobieta: jak wchodzić w interakcje między jednym a wieloma, między obecnymi a nieobecnymi?