Jeune Cinéma to dokumentalny film złożony z archiwalnych materiałów o słynnym, a jednak zapomnianym Festiwalu Filmowym w Hyères, który odbywał się w latach 1965–1983. W tamtym czasie był najważniejszym festiwalem we Francji zaraz po pełnym blichtru Festiwalu Filmowym w Cannes i przyjaznym miejscem, w którym można było odkrywać młodych reżyserów, takich jak Gilles Garrel, Akerman, Helma Sanders, Schroeter czy Carax, zanim stali się legendami dla miłośników kina artystycznego. Hyères było żywą przestrzenią pełnych pasji debat, niezwykłych polemik, a przede wszystkim zaskakujących spotkań. Jednym słowem, było TO miejsce, w którym trzeba było być, jeśli było się kinofilem. Jeśli nagle zniknęło w 1983 roku, to nie tylko z powodu wewnętrznych i politycznych konfliktów, lecz także z powodu nieuczciwej konkurencji ze strony Cannes. Sekcja « Perspectives » w Cannes, szeroko czerpiąca z Hyères, przyciągała tych samych młodych twórców, których tam odkryto. Moja osobista historia jako filmowca jest głęboko związana z “Collectif Jeune Cinéma”, które odpowiadało za sekcję “Cinéma Différent”.