Stopy Jacoba są tak wykrzywione na zewnątrz, że chodzi jak Charlie Chaplin. To sprawia, że jest inny, więc postanawia wyemigrować z Palestyny do Kanady, gdzie „wszyscy są równi”. Wszyscy traktują go tam życzliwie, a złodziej specjalizujący się w kradzieży pieniędzy z bankomatów przyjmuje go pod swój dach i traktuje jak syna, kelnerka Selma znajduje mu pracę naśladowcy Chaplina, a „prorok” Khalil Gibran udziela mu mądrych rad.