Astolfo, emerytowany profesor, eksmitowany ze swojego mieszkania, postanawia przenieść się do starego, szlacheckiego, lecz podupadłego pałacu, ostatniej pozostałości rodzinnego majątku w odległej wiosce w Abruzji, gdzie nie był od dziesięcioleci. Wkrótce po przyjeździe zaprzyjaźnia się z włóczęgą, emerytowanym kucharzem i młodym majsterkowiczem. Ta czwórka żyje w harmonii w jego domu, gdy Astolfo poznaje Stefanię, czarującą i hojną kobietę w jego wieku. Astolfo zakochuje się i zmaga z uczuciami, które, jak sądził, należą już do przeszłości. Zachęcony przez wierną grupę przyjaciół, Astolfo zdobywa się na odważny krok i z radością odkrywa, że na miłość nigdy nie jest za późno.