Don Mendo, markiz de Cabra, dzielny i pełen fantazji rycerz średniowiecznej Kastylii, jest także wirtuozem mandoliny i specjalistą od wspinania się na wieże. Ma jednak pecha: przegrywa wszystkie partie w siódemkę (grę karcianą), a honor traci, gdy podczas kolejnej miłosnej eskapady wspina się do komnaty swej ukochanej, pięknej Magdaleny. Don Nuño Manso de Jarama, ojciec Magdaleny, przyrzekł rękę córki księciu de Toro i przyłapuje Don Menda w komnacie Magdaleny. Aby ocalić honor ukochanej, Don Mendo twierdzi, że nie wspiął się na wieżę z miłości, lecz żeby kraść. Magdalena zostaje oczyszczona z wszelkich podejrzeń, a on zostaje skazany na śmierć przez zamurowanie w zamku. Markiz de Moncada i inni szlachetni panowie, wszyscy przyjaciele Don Menda, ułatwiają mu ucieczkę.