W lutym 1934 roku parowiec Chelyuskin został zmiażdżony przez lód i zatonął na Morzu Czukockim. Załoga statku i członkowie ekspedycji naukowej wylądowali na dryfującej krze, gdzie pozostali przez dwa miesiące. Jak ludzie żyli na krze? Jak radzili sobie z samotnością i odpędzali ponure myśli? Poza pracą, gdy pogoda dopisywała, grali w piłkę nożną, siatkówkę i baseball. Wybierali się na wycieczki narciarskie. Czytali. Udało im się ocalić cztery książki: wiersze Puszkina, „Pieśń o Hajawacie” Longfellowa, „Pan” Hamsuna i trzeci tom „Cichego Donu” Szołochowa. Wspominaliśmy dawne życie, oglądaliśmy zorzę polarną, zmagaliśmy się z chorobami, marzyliśmy, marzliśmy... Wieczorami słuchaliśmy bezcennej płyty Marlene Dietrich — udało nam się ocalić gramofon, ale tylko z dwiema płytami. Wydawaliśmy gazetkę ścienną pod tytułem „Nie poddamy się”. Staraliśmy się być dowcipni, robiliśmy psikusy. Założyliśmy chór...