Jesteśmy na bezimiennych przedmieściach. Harriet ma 17 lat, jest niedopasowaną bogatą dzieciarą i gwiazdą drużyny biegów przełajowych w swojej szkole średniej, ale obecnie odmawia przekroczenia linii mety. Kłamie przyjaciołom. Udaje samobójstwo. To wszystko odwracanie uwagi – jej jedyny rodzic umiera i nie potrafi się z nim pożegnać. W połączeniu z nadciągającą świadomością, że jej zgryźliwa przyrodnia siostra wkrótce będzie jej jedyną rodziną, jest to jeden z tych momentów w życiu, kiedy decydujesz, kim jesteś. Kimś, kto stawia czoła rzeczywistości, czy kimś, kto ucieka. A potem znajduje włos w swoim galaretowatym deserze. Jej najlepsza przyjaciółka nazywa ją tchórzem. Ptak robi jej na głowę. Coś się zmienia.