W przypadku AGHDRA Arthur Jafa podąża ze swoją twórczością w zupełnie innym kierunku. Film zawiera zaledwie kilka cięć; cały materiał filmowy jest oryginalny. Nawiązuje do niektórych kwestii, które Jafa zgłębiał w Love Is the Message — kruchości czarnego życia oraz splecionych pojęć piękna i lęku, które mogą mu towarzyszyć — ale ten nowy film robi to w stosunkowo niebezpośredni sposób. Znika tempo w stylu teledysku znane z wcześniejszych dzieł Jafy. Zastępuje je wolniejszy rodzaj montażu, skłaniający do introspekcji.