Louise Nevelson miała ponad 60 lat, gdy świat sztuki uznał ją za jedną z najwybitniejszych żyjących rzeźbiarek w Ameryce. We wczesnych latach brakowało jej pieniędzy na materiały, więc tworzyła swoje dzieła z porzuconego drewna, które znajdowała na ulicach Nowego Jorku. Przekształcony, ten nieoczywisty surowiec stał się tworzywem jej słynnych czarnych skrzyń, a później ogromnych kubistycznych dzieł sztuki przestrzennej, których była pionierką. Na potrzeby filmu Godmilow z 1977 roku Nevelson po raz pierwszy zgodziła się, by filmowano ją podczas pracy nad dwiema ważnymi nowymi rzeźbami, dzięki czemu powstał bezcenny zapis jej procesu twórczego. Charyzmatyczna i pełna energii, z obrazoburczym podejściem do życia, Nevelson przyznaje, że jej dzieła są „naprawdę dla mojego oka… ucztą dla mnie samej”.