Kobieta rozmawia przez telefon komórkowy. Wyciąga się ku niej męska ręka i każe jej roztrzaskać telefon. Kobieta mówi: „Zamknij się i uderz mężczyznę”. Kobieta uderza mężczyznę, mówiąc: „Ciągle gadasz przez telefon, żyjesz na cudzy koszt. Ja radzę sobie sama. Problemem jest twój sposób życia”. Mężczyzna mówi. W rzeczywistości mężczyzna próbuje nawiązać romans, ale zostaje porzucony. Myślałem, że tak potoczy się ta historia, ale wcale tak nie było. Film powstał na podstawie filmu nakręconego podczas seminarium dla studentów czwartego roku Tama Art University. Aktorami byli studenci uczestniczący w seminarium. Chcieliśmy nakręcić film o historii, więc poprosiłem każdego studenta, by opowiedział jakąś historię. Spisałem je, przerobiłem na scenariusz, a potem sfilmowałem studentów, gdy odgrywali te sceny i rozmawiali. Zamiast tworzyć „historię”, dzieło zbudowano z codziennych scen, mając na uwadze ideę „historii”. Dopiero zacząłem myśleć o historiach, które tworzą czas. (Suzuki Shiroyasu).