Na początku Elisabeth zbierała żółte kwiaty. Na zielonym wzgórzu, zwróconym ku morzu, między bunkrem, oślepiającym blaskiem słońca a promieniowaniem z toczących się wojen. W tych czasach ograniczeń kręcimy godzinę dziennie, w promieniu niespełna kilometra. Kręcenie w domu to bardzo stare pragnienie. Kwiaty, radioaktywne żółte, ulatniają się w świetle. A wokół figlarne owady wibrują bez wytchnienia. W tym nadzorowanym krajobrazie jest Paul, sędziwy mieszkaniec Nowej Fundlandii, powalony przez nadchodzący świat. Odszedł? Zniknął? Jego pies błąka się wzdłuż klifów, między Fécamp a Yport. Morze czerwienieje, zapadamy w noc.