Wyspa Ø składa się z kilku krajobrazów w obrębie jednego krajobrazu. Są to terytoria zamieszkiwane i kształtowane przez czas wewnętrzny i zewnętrzny. Na tej wyspie nie ma sprywatyzowanych terytoriów. To krajobrazy, których nie da się poskromić: rozrastają się poprzez spotkania, zderzenia, naciski i tarcia. Między ciszą a intymnością rzeźbione są nowe wyspy, w możliwym spotkaniu życia i śmierci.