W CINETRACTS Marine Hugonnier samodzielnie przejmuje i odświeża tę kolektywną formę, praktykowaną w maju ’68 przez całe środowisko zawodowe ogarnięte buntem. Z ironią godną Félixa Fénéona czerpie z serii zarówno czystych, jak i skorygowanych ready-made’ów, oferując nam nie tylko jedno z najpotężniejszych promptuariów naszych czasów, lecz także analizę ideologicznych i krytycznych ról, jakie odgrywają w nich obrazy. Z kolei GIVERNY’S CUSP przedstawia konfrontację między filmem analogowym a obrazami Claude’a Moneta.