Gdy po raz pierwszy poznajesz Kasparsa Putriņša, odnosisz wrażenie, że ten człowiek żyje poza czasem. Przyjaciele nazywają go człowiekiem renesansu. Kaspars buduje średniowieczne instrumenty muzyczne, bardzo rzadkie w Europie, pracuje jako reżyser dźwięku, jest członkiem alternatywnego zespołu muzycznego „Amoral Psychosis” i bada zjawiska zachodzące w przyrodzie oraz w kosmosie. Nie tylko działalność zawodowa Kasparsa, lecz także jego sposób życia rodzi pytanie: czy epoka tworzy człowieka, czy człowiek tworzy swoją epokę?