Podążając śladem wykorzystania sztuki, malarstwa i rzeźby w swoich pracach z poprzednich dekad, Hurwitz podjął się realizacji projektu dla American Foundation of the Arts, którego celem było pogłębienie i wzbogacenie sposobu, w jaki patrzymy, z myślą o studentach kierunków artystycznych. Wspólnie ze swoją drugą żoną, montażystką Peggy Lawson, stworzył cztery krótkie filmy składające się na The Art of Seeing Series. Pozbawione słów filmy są pięknymi poematami o przyjemności patrzenia. Ten film powstał jako wyzwanie, które Hurwitz rzucił samemu sobie: chciał odtworzyć w filmie własne doświadczenie obcowania z dziełem sztuki — w tym przypadku z Still Life with Apples Césanne’a z lat 1895–98, wiszącym w Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Choć ukończył wizualną część filmu, nie mógł uporać się ze ścieżką dźwiękową, która miała nie zawierać narracji. Około 45 lat później jego kolega Manfred Kirchheimer stworzył ścieżkę dźwiękową i ukończył film.