Pozbawieni przyszłości, nadzieję odnajdujemy w przeszłości. Pozbawieni przestrzeni, nadzieję odnajdujemy w czasie. Nie zobaczyliśmy się ponownie. Maską zakryte były nie nasze usta i nos, lecz oczy. Podczas pandemii nie mogliśmy się widzieć. Maska znajdowała się na oczach, jak u protagonisty filmu Chrisa Markera, La Jetée. Być może to właśnie od tego filmu, tak ważnego, można zacząć ponownie przyglądać się światu i próbować zrozumieć, ile z tego, czym byliśmy, osadziło się w filtrach pamięci.