Tamubi postanowiła nie odwiedzać męża, z którym była w separacji. Ani razu przez dwanaście lat rozłąki. Pewnego dnia jednak, wbrew samej sobie, przyjeżdża na ślub córki. Ulega jej naleganiom. Kiedy przybywa, małżonkowie nie zamieniają ze sobą ani słowa. Po ceremonii zapada noc i Tamubi nie ma wyboru — musi spędzić ją w domu męża. Wspomnienia minionych lat nie pozwalają obojgu zasnąć przez całą noc. Następnego dnia mąż błaga ją, by wróciła i zaczęła życie od nowa. Tamubi pozostaje jednak wierna własnemu sumieniu i niezależności.