Pewnego dnia Wilk ukradł nowo narodzone Cielę i przyniósł je do domu, żeby je zjeść, ale pożałował tego i postanowił go nie jeść, lecz poczekać, aż dorośnie. Wilk przywiązuje się do Cielęcia, opiekuje się nim, karmi je mlekiem, śpiewa kołysanki, czyta książki. Dla dobra Cielęcia Wilk utrzymuje porządek — „dzieci nie mogą dorastać w brudzie”. A Dzika Świnia, która pali papierosa, Wilk dosłownie przepędza szmatą. Stopniowo Wilk i Cielę tak bardzo się do siebie przyzwyczajają, że zaczynają żyć jak ojciec i syn.