Moje wejście w świat Libanu nastąpiło dzięki spotkaniu z Yasmeen Baz, młodą libańską producentką muzyki elektronicznej, oraz jej ojcem Patrickiem. Poprzez ich wewnętrzne głosy próbuję stworzyć wrażliwy i subiektywny portret współczesnego Libanu. Byłam także świadkiem stopniowego wyłaniania się trzeciego bohatera — miasta Bejrut, które nieustannie jest niszczone i odbudowywane i nosi w sobie dziedzictwo ich przeszłości. Ten film, wykraczając poza konfrontację między prawdą wewnętrzną a obiektywną rzeczywistością, jest refleksją nad przemocą i stawia pytanie o potrzebę oglądania i tworzenia obrazów zniszczenia, nawiązując tym samym do wojennego fotoreportażu Patricka Baza.