Historia opowiada o emocjonalnym przywiązaniu rodziny do łóżeczka, które przechodzi z pokolenia na pokolenie od trzech pokoleń. Przez około 250 lat towarzyszyło rodzinie w dobrych i złych chwilach, a wszyscy są do niego emocjonalnie przywiązani. Przetrwało jako nieprzemijający łącznik wspólnej tożsamości, przekazywany z pokolenia na pokolenie w obrębie rodziny. Dla niektórych było miejscem ostatniego oddechu, dla innych — pierwszego. W ten sposób, dzięki wspomnieniom, które utrwaliło w ich umysłach, nieożywiony przedmiot staje się wśród członków rodziny czymś żywym. Scenariusz opowiada o tym, jak rodzina traci zabytkowe łóżeczko, które otacza emocjonalną czcią, i jak stara się je odzyskać. Czy jej się to uda, czy też straci je na zawsze — na to pytanie odpowiada fabuła.