„People” to film nakręcony za zamkniętymi drzwiami w warsztacie/domu na obrzeżach Paryża, w którym występuje tuzin postaci. Opiera się na przeplataniu scen jęków i seksu. Dom jest wspólną przestrzenią bohaterów, ale kwestia własności zostaje rozciągnięta — nie wszyscy zamieszkują go w ten sam sposób. W miarę rozwoju sekwencji nie spotykamy tych samych postaci, lecz te same współzależne relacje. Poprzez naprzemienność lamentu i seksualności komunikacja fizyczna i werbalna zostają postawione na tym samym poziomie. Film dekonstruuje następnie, poprzez swoją powtarzalną strukturę, nasze mity relacyjne.