Inżynier budownictwa Du Fei ukończył projekt mostu w Afryce i pospieszył z powrotem do szpitala. Gdy jego dziadek Du Yuxing umierał, starzec raz po raz mówił o uśmiechu Angkoru. W tym czasie Du Fei przyjął zaproszenie Grupy Inżynierii Budowlanej, by pojechać do Kambodży i wziąć udział w budowie autostrady A w Oriental Construction Engineering City. W Kambodży przeżył piękne spotkanie z Fangcao, kambodżańską nauczycielką w szkole podstawowej w Shui, i rozpoczął piękną, romantyczną historię czystej miłości. Ostatecznie tych dwoje, po wielu wzlotach i upadkach, połączyło się pod spojrzeniem uśmiechu Angkoru.