Nastoletnia dziewczyna, mieszkanka metropolii, w Dniu Pamięci Ofiar Hołodomoru postanawia walczyć z brakiem świec w oknach wieżowców w swojej okolicy. Odpowiednio przygotowana, wchodzi do klatek schodowych i stawia świece we wszystkich dostępnych oknach. Na schodach spotyka mężczyznę, który początkowo nieprzychylnie odnosi się do jej działań. Po krótkiej i ostrej rozmowie weteran ATO postanawia pomóc dziewczynie. Pomiędzy oddaniem hołdu ofiarom jednego terroru — Hołodomoru — a ciężkimi stratami współczesnej Ukrainy istnieje pewna artystyczna paralela.