Gołąb jest chyba fałszywy — mówi pięcioletnia córka meksykańskiego filmowca Eugenio Polgovsky’ego. Może to robot. Bo dlaczego inaczej gołąb miałby siedzieć tak nieruchomo na gnieździe, które zbudował na przewodach elektrycznych, po skosie pod ich oknem? Przez siedem dni i nocy Polgovsky filmował ptaka ze swojego mieszkania na drugim piętrze. Razem z córką Mile obserwuje upływ życia: pracowników wywożących śmieci, sąsiadów i ich psy, dostawcę gazu, wiewiórki przemykające po koronach drzew w poszukiwaniu pożywienia. Wszystko z tej samej perspektywy — zasadniczo identycznej z perspektywą zamyślonego gołębia, któremu poświęca się najwięcej uwagi. „Tato, dlaczego właściwie ją filmujesz?”