Trzynastoletni Daniel mieszka ze swoim starszym bratem i śmiertelnie chorym ojcem w wiosce dotkniętej masowym odpływem ludności do miast. Młodzi ludzie spędzają tam czas, zmagając się między innymi z rzadko kursującymi autobusami, ksenofobią, bezrobociem, nielegalnymi walkami psów i chemicznymi środkami odurzającymi. Daniel znajduje się na granicy dzieciństwa i dorastania, a wobec obojętności i stagnacji otoczenia staje się ofiarą nieludzkich warunków, które skazują go na bolesną samotność.