Polityczna i poetycka refleksja nad naturą rewolucji i jej skutkami. Wzorowym punktem wyjścia dla tego eseistycznego filmu jest rewolucja marcowa 1848 roku w Wiedniu. Co pozostaje po rewolucji? Kiedy uznaje się ją za przegraną, a kiedy i jak ujawniają się jej osiągnięcia? Film łączy historyczne walki ze współczesnymi formami oporu i zastanawia się, jak praktyka zbiorowej pamięci wpisuje się w teraźniejszość miasta i działania jego mieszkańców. W obliczu bieżących wydarzeń politycznych film, podążając za Walterem Benjaminem, stawia pytanie: Czy musimy chronić osiągnięcia przeszłości przed teraźniejszością?