W XVII wieku Holandia przeżyła bezprecedensowy rozkwit sztuki: malarze tacy jak Rembrandt, Vermeer i Hals byli tak płodni, że mogli utrzymywać się wyłącznie ze swojego talentu; do tego stopnia, że w zamożnym społeczeństwie, dzięki bogactwu płynącemu z kolonii zamorskich i spekulacji finansowych, kolekcjonowanie dzieł sztuki stało się symbolem statusu.