W samym środku izolacji, którą przyniosła nam pandemia, dla osób mieszkających w rodzinach lub w grupach wspólne życie zaczyna przypominać bombę zegarową, w której nie ma miejsca, by złapać oddech i uwolnić się od presji życia oraz relacji z innymi. Łazienka staje się więc jedynym miejscem indywidualnej wolności, w którym można dać upust emocjom, marzyć, płakać, skrywać sekrety i intymne wspomnienia życia, jakie wiodło się przed izolacją.