W tym eksperymentalnym połączeniu filmu, teatru i muzyki Suzanne Vega na nowo interpretuje dwie prelekcje, które Carson McCullers wygłosiła w 92nd St. Y w NYC. Podczas pierwszej, w 1942 roku, popija przez cały wykład, odsłaniając burzliwe romanse i choroby. Podczas drugiej, 25 lat później, mierzy się z własną śmiertelnością i wspomina swoją powieść oraz sztukę The Member of The Wedding, a także dwukrotnie nieudane małżeństwo i romanse z osobami obu płci; kończy, przywołując credo, które wypracowała z mężem. W tym życiu liczy się miłość agape, nie miłość erotyczna. Ironią losu Carson McCullers, mimo swego współczucia, skazana jest na samotność.