Łącząc rodzinne opowieści ze współczesnymi refleksjami na temat pandemii, etyki reprezentacji i natury sacrum, Thirza Cuthand opowiada o zawiniątku leczniczym, które w 1885 roku pomogło wyleczyć jej prapradziadka z rany postrzałowej zadanej z karabinu Gatlinga, a w 1918 roku jej dziadka z grypy hiszpanki. W tym filmie Cuthand zastanawia się, jak duch niedźwiedziego szczenięcia, zamknięty w zawiniątku, które później pochowano, nadal chroni jej rodzinę przed traumą i chorobami, jakie przyniosła kolonizacja.