Beatriz Santiago Muñoz łączy różne formy nielinearnego myślenia i równoczesności czasowych, które podważają tradycyjne sposoby lektury, w El cuervo, la fosa, y la yegua (The Raven, the Pit and the Mare). Inspirując się metodą poezji sanskryckiej, która opowiada dwie historie jednocześnie w tym samym tekście, Santiago Muñoz bada akty równoczesnej narracji, zestawiając obrazy i dźwięki z pozornie niepowiązanych uniwersów. Na przykład madeleine jest jednocześnie ciastkiem i ideą; język jest historyczny i abstrakcyjny; w „historycznym teraz” na dnie oceanu znajdują się plastikowy kubek i robotyczne ramię. Każdego dnia klacz odwiedza złomowisko w pobliżu zarośniętego lasu i próbuje kopulować z Corvette. Tradycyjne haitańskie przysłowie głosi: węża można zmierzyć dopiero wtedy, gdy jest martwy. Pomyśl o rzeczach, których nie możesz zobaczyć, ale wiesz, że są prawdziwe — o dnie Rowu Portorykańskiego, Marassa Jumeaux, o naszym przywiązaniu do minionych porządków.