Na rozległym praskim osiedlu stoi namiot, w którym mieszkają dwaj młodzi murarze. W mieście czekają na nich najróżniejsze życiowe doświadczenia. Rozrywka związana z dwoma wiejskimi murarzami, pochłoniętymi przez wielkie miasto, jest dość żenująca i pozbawiona pazura, pokazuje, że w szczytowym okresie normalizacji nawet pogodny gatunek dramatu miał się kiepsko, a wszelkie aluzje satyryczne były szczególnie niepożądane. Bez humorystycznej przesady i dowcipnie zarysowanych wątków toczy się opowieść o tym, jak bohaterowie mieszkający w namiocie na rozległym osiedlu mierzą się z pułapkami „wielkiego świata”…