W wieku 28 lat Santiago nadal mieszka z matką i nie ma żadnych konkretnych projektów zawodowych. Chcąc poczuć się niezależnie, postanawia przeprowadzić się zimą do letniego domu swojej rodziny w nadmorskim kurorcie. Jego kontakty z ludźmi w tym opustoszałym miejscu ograniczą się do sąsiada, paranoicznego człowieka mającego rodzinę, oraz miejscowego rowerzysty, alkoholika noszącego własnoręcznie zrobiony nunczako i podającego się za jego przyjaciela.