Od najmłodszych lat Meera jest całkowicie oddana swojej miłości do Pana Kryszny. Gdy dorasta, jej rodzina wydaje ją za mąż za Ranę Mewar. Dochodzi do nieporozumień, gdy jej religijna poezja zostaje uznana za pieśni miłosne o kimś. Mąż i teściowie zadają jej wiele cierpień. Meera zaczyna przesiadywać w świątyni i śpiewać skomponowane przez siebie bhajany (pieśni sakralne). Jej szwagier wielokrotnie próbuje ją zabić, lecz bezskutecznie. W końcu wyrzeka się życia w pałacu i wędruje z miejsca na miejsce, śpiewając pieśni religijne.