Nawet w socjalizmie, który głosił równość wszystkich ludzi, istniały różnice statusu. Młody murarz, zakochany w studentce z „lepszej” rodziny, przekonuje się o tym na własnej skórze — drobnomieszczańscy rodzice dziewczyny kategorycznie sprzeciwiają się związkowi, który uważają za nierówny. Na znak protestu młodzi postanawiają na razie zamieszkać w namiocie i od razu idą do parku. Zaskakująco nieporadny reżyser Ladislav Rychman próbował połączyć piosenki disco z łagodną satyrą na współczesnych bogaczy.