Latem 1979 roku Ester przeprowadza się do Alta w północnej Norwegii, by rozpocząć pracę nauczycielki w szkole podstawowej. Podobnie jak wielu Saamów w tamtym czasie wstydzi się swojego pochodzenia i ukrywa swoją tożsamość etniczną. Ester bardzo się stara, by się dopasować, nawet przyłącza się do obraźliwych żartów. Kiedy jej kuzyn Mikkhal zabiera ją do obozu nad rzeką Alta, gdzie ludzie protestują przeciwko budowie tamy, Ester dowiaduje się, że walka o rzekę jest zarazem buntem przeciwko wieloletniemu brutalnemu rasizmowi i dyskryminacji jej ludu. Po poważnym starciu z policją Mikkhal i kilku innych Saamów postanawiają pojechać do Oslo, by rozpocząć strajk głodowy przed budynkiem parlamentu. Świadoma stawki Ester uświadamia sobie, że nadszedł czas, by zająć stanowisko…