Dokument opowiada o życiu Uku Masinga jako migranta wewnętrznego w realiach ograniczeń epoki sowieckiej, w tym o represjach KGB i przemilczaniu pisarza. Głównym sposobem rozpowszechniania twórczości Masinga było ręczne przepisywanie. Jako ostatnia część filmowej trylogii film ukazuje skalę i wpływ tego procederu, łącząc wątki KGB, żony Masinga i ręcznego przepisywania jego utworów, na podstawie wspomnień około trzydziestu osób, na które wielki człowiek wywarł wpływ.