Właściciel szklarni nie przykładał się do pracy, ponieważ był głęboko przekonany, że jest mu pisana wielka kariera malarska. W rezultacie zaniedbywał interes na rzecz sztalug, a klienci stopniowo odchodzili, aż w końcu stało się nieuniknione: zbankrutował. Jego żona, która wierzyła w jego talent malarski i kochała go głęboką, niezmienną miłością, utrzymywała dom dzięki swoim umiejętnościom krawieckim. Pewnego dnia małżonków spotkało nieoczekiwane szczęście: zmarł daleki krewny żony i zapisał jej w testamencie 1000 dolarów. Kobieta snuła rozmaite plany, lecz ostatecznie postanowiła spłacić hipotekę na ich małym domu. Wtedy po raz pierwszy zauważyła, że jej mąż wyszedł z pokoju. Poszła za nim i zażądała, by powiedział, co się stało. Początkowo nie chciał jej wyjawić, lecz w końcu wyjaśnił, że sam chciałby dostać te pieniądze, bo wystarczyłyby na kurs artystyczny w Paryżu.