Wydawało nam się, że miły piknik we troje potrwa wiecznie. Dwaj bracia, obaj marzący o karierze profesjonalnych muzyków, prowadzą beztroskie życie. Do mieszkania obok nich wprowadza się młoda kobieta. Wkrótce cała trójka nawiązuje świetny kontakt, a ona zaczyna śpiewać w zespole braci. Ale właśnie wtedy, gdy wszyscy stają się nieco bardziej emocjonalni, brat odchodzi własną drogą. Film jest niezwykle spójny i pełen smaku — od ubrań bohaterów po leżące obok nich słodycze, miejsca i książki, które znajdują. Być może to tylko hobby reżysera, ale gdy pojawia się na ekranie, staje się czymś, co można nazwać estetycznie urzekającym, i czujemy, że wyłania się twórca o ekstrawaganckiej wrażliwości. Pozornie błahe dialogi również oddają emocjonalny krajobraz pokolenia, które nie mówi, co naprawdę myśli.