Shizuko jest w takim wieku, że może zapomnieć o utraconej miłości, zajadając się czekoladą. Zawsze trafia w niewłaściwe miejsce i w niewłaściwym czasie. W dniu ceremonii rozdania dyplomów dowiaduje się, że chłopak, który jej się podoba, ma dziewczynę, a na dodatek słyszy, jak burczy jej w brzuchu. Wstrząśnięta biegnie na dach, gdzie spotyka dziewczynę o imieniu Sorae. Sorae mówi, że nie znosi szkoły i lubi siadać na dachu, by patrzeć w niebo, dzięki czemu Shizuko zapomina o smutku. Sorae również otwiera się przed Shizuko, która tak jak ona nie radzi sobie z tym, co robi, ale mimo wszystko lubi szkołę. W dniu ceremonii rozdania dyplomów dwie koleżanki z klasy po raz pierwszy ze sobą rozmawiają, a potem wracają do domu razem, jak najlepsze przyjaciółki. Dialekt z Osaki i starannie skomponowane, pozbawione pretensjonalności obrazy subtelnie nadają temu tytułowi ciepły, puszysty charakter.